Akrodermalne, śmiertelne zapalenie skóry ( Lethal Acrodermatitis , LAD) charakteryzuje się następującymi objawami klinicznymi: opóźniony wzrost, postępujące acrodermatitis, chroniczna pioderma i zanokcica, biegunki, zapalenie płuc oraz nienormalne zachowanie.  - Jezyk et al, JAVMA 1986

Dopiero co urodzony szczeniak z LAD jest często najmniejszym w całym miocie. Dodatkowo kolor skóry może być różowawy na skutek braku pigmentacji. Pierwsze objawy choroby to zwykle niespokojne zachowanie i odczuwanie głodu. Chociaż wydawałoby się, że nie ma problemów z ssaniem matki, niestety nie je wystarczającej ilości mleka (można porównać wagę przed i po karmieniu). Około 4 tygodnia życia daje się zauważyć wyraźną różnicę w wielkości szczenięcia z LAD na tle pozostałych szczeniaków z miotu - będzie dużo mniejsze od pozostałych.

Po odstawieniu od suki szczenię będzie pić mleko, ale w miarę jak posiłki będą mieć coraz bardziej stałą konsystencję pojawią się widoczne trudności w pobieraniu pokarmu - takie szczenięta jedzą dużo wolniej niż inne z miotu.  Silnie łukowate wygięcie podniebienia jest przyczyną przywierania jedzenia do  górnej częsci pyska.  Rozwiązaniem problemów z karmieniem szczenięcia z LAD może być upłynnianie (rozrzedzanie) jedzenia przez dodawanie do niego wody. Szczenięta cierpiące na ten syndrom mają dodatkowo krótszy jezyk, dlatego mogą mieć problemy z pobieraniem wody. Dodanie wody do pożywienia stałego zapewnia, że otrzyma ono wystarczającą ilość płynów i nie ulegnie odwodnieniu.

Pomiędzy 4-10 tygodniem życia zaczynają być widoczne krostkowate zmiany skóry, rozwijające się pomiędzy palcami co powoduje rozstawienie placów, poduszki stóp bywają twarde i popękane.  Z czasem uszkodzeń skóry jest coraz więcej oraz paskudnych infekcji pazurów. Pazury rosną bardzo szybko i są zniekształcone. Stopy wyglądają na coraz bardziej zdeformowane. Owrzodzoną sucha skórę dostrzegamy dookoła pyska i oczu. Szczenięta z LAD mają do połowy przymknięte oczy i ich wzrok również może być upośledzony. W 8 tygodniu szczenię z LAD normalnie  jest o połowę mniejsze niż jego miotowe rodzeństwo i jego sierść jest znacząćo wyblakła w stosunku do koloru z jakim się urodził. Biodra i tylne kończyny mogą wyglądać na zwichnięte i słabe. Koordynacja ruchowa jest upośledzona i mają tendencję do upadania na pysk i wpadania na przedmioty.

Szczenięta z LAD mogą cierpieć z powodu biegunek, które w zależności od stopnia zaawansowania mogą doprowadzić do odwodnienia organizmu. Ponadto takie szczenięta są również podatne na zakażenia dróg oddechowych i zapalenie płuc. U niektórych wykrywa się szmery w sercu o różnym natężeniu.

Plan leczenia został opracowany przez Juliet Shaw ( Badlesmere), po tym jak miała własnego szczeniaka z LAD, którym się opiekowała.  Metodą prób i błędów wynalazła własny sposób leczenia, który sprawdza się do dziś w przypadkach szczeniąt z tym syndromem. Podaje się sterydy ( prenisolon) i antybiotyki( cefaleksyne) kiedy tylko pojawią się zmiany skórne oraz pielęgnuje się skórę, kremami z aloe vera lub jeśli zmiany są bardziej zaawansowane maściami z hydrokoryzonem, szybkie zaaplikowanie leków może przynieść ulgę szczenięciu cierpiącemu z powodu zmian skórnych, suchej i łuszczącej się skóry. Szybka reakcja właściciela zapewnia komfort szczenięciu i niweluje ból. Leczenie można zaczynać juz w wieku 6 tygodni. Moczenie stóp w antybakteryjnych płynach oraz smarowanie kremami można rozpoczynać tak szybko jak tylklo skóra zaczyna być czerwona, owrzodzona i łuszczaca.

Takie szczenięta nie szczekają, ale komunikują się poprzez warczenie. Nie posiadają również wyczucia w gryzieniu, co daje wrażenie agresywności. Szczenięta z LAD nie nadążają  za swoim miotowym rodzeństwem i nie dogadują się z nim, wolą więc swoje własne towarzystwo lub towarzystwo człowieka ( uwielbiają się przytulać). Nie wierzę, że szczenięta z LAD są agresywne, wierzę, tak jak już wczesniej powiedziałam, że ludzie są zmieszani ich warczeniem z dość mocnym gryzieniem i posądzają je o agresję. 

Czasami mniej doświadczeni hodowcy sprzedają takie szczenięta niczemu nie podejrzewającym klientom, którzy nie wiedzą nic na temat LAD i przypuszczają, że ich szczeniak jest karłowaty. 

Ciężko jest stwierdzić LAD jeśli skórne problemy nie pojawią się do 8 tygodnia życia. Mogą jednak ujawnić się inne charakterystyczne objawy, które dają podejrzenie, że nie wszystko jest w porządku. Należy wtedy szukać rady u bardziej doświadczonych hodowców, w klubie rasy lub u weterynarza znającego problemy rasy, gdyż niewielu weterynarzy spotkało się z tym problemem ponieważ wiele szczeniąt z LAD umiera przed ukończeniem 6 tygodnia życia.

Proszę, nie obwiniajcie hodowców, jeśli kupicie szczenię z LAD ponieważ nie zawsze jest to łatwe do zdiagnozowania. Jeśli Wasz weterynarz stwierdzi LAD lub będziecie podejrzewać, że Wasz szczeniak jest na to chory, udajcie się prosto do hodowcy. Jeśli hodowca przejmuje się dobrem rasy będzie chciał o takim przypadku wiedzieć i będzie chciał pomóc. Obecnie wielu hodowców dzieli się doświadczeniami związanym ze szczeniętami chorymi na LAD, które mieli, większość hodowców odchowuje je i szuka dla nich odpowiednich domów.

Dzielenie się wiedzą na temat leczenia i opieki daje większą szanse na szczęśliwe i komfortowe życie dla tych bulli wymagających specjalnej troski, pomimo, że ich życie może być krótkie. 

Decyzja aby zatrzymać szczeniaka chorego na LAD nie jest łatwa. Trzeba poświęcić im dużo czasu i miłości, a także wziąć pod uwagę koszty leczenia do końca ich życia. Satysfakcjonujące jest również patrzenie jak szczeniak z LAD rośnie i się rozwija, ale jest to też ciężka praca. Jeśli decydujesz się na zatrzymanie szczeniaka z LAD najpierw zasięgnij informacji od osób z doświadczeniem, aby było wiadomo na co się masz przygotować.  

Śmiertelne, akroderemalne zapalenie skóry (LAD) jest powodowane (lecz jeszcze nie potwierdzone) przez autosomalny, recesywny gen. Oboje rodzice muszą nieść chory gen, aby LAD wystąpiło u jednego lub kilku szczeniąt w ich miocie. Póki co nie ma testów genetycznych na wykrycie LAD, jednakże prowadzone są badania nad tą chorobą. Powinniśmy tylko wiedzieć, który z osobników jest nosicielem LAD w naszej linii hodowlanej.

Jeśli podejrzewasz, że masz szczenię z LAD i Twój weterynarz nie wie co robić lub stosuje różne leczenie, które nie przynosi skutku, proszę skontaktuj się z Susie pod mailem Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. aby uzyskać porady co do leczenia i opieki nad chorym szczeniakiem. 

Więcej informacji na :

Face ArtLike Button