Baza przebadanych psów
| Początek |
| Dodaj wpis |
| Moje dane |
| Moje wpisy |
| Zasady |
| - - - - - - - |
| Wszystkie wpisy(0) |
| - - - - - - - |
| Bulterier standardowy (43) |
| Bulterier miniaturowy (3) |
Ogłoszenia
Zaloguj
Otrzymaliśmy logo NBTC jako wyraz poparcia dla serwisu i promocji zdrowia w rasie.
| Szczenię w domu |
 |
 |
 |
| Piątek, 15 Maj 2009 19:07 |
|
Autor: Agnieszka Nojszewska — trenerka psów, behawiorystka, specjalizująca się w szkoleniach i terapii zachowań. We właściwym rozwoju psa, podobnie jak człowieka, kluczową rolę odgrywają pierwsze miesiące jego życia. To w jaki sposób zaopiekujemy się naszym szczenięciem i jak będziemy go wychowywać zaważy na jego przyszłym charakterze i osobowości. Szczenięta przewożone samochodem często wymiotują, dobrze jest więc zabrać ze sobą papierowe ręczniki i torebki foliowe. Piesek nie powinien być wcześniej karmiony. Pamiętajmy oczywiście, aby zabrać ze sobą kocyk lub ręcznik, lub jeśli piesek jest malutki, koszyk. Dla ułatwienia szczenięciu adaptacji w nowym miejscu poprośmy o kawałek materiału z dawnego legowiska. Jego zapach doda maluchowi otuchy. W domu należy przygotować dla pieska bezpieczne miejsce do spania i zabawy. Schowajmy z niższych półek przedmioty, którymi mógłby zainteresować się piesek, zwińmy drogi dywan. Dobrym pomysłem jest przeznaczenie dla pieska jeden pokój. Nie będziemy wtedy narażeni na większe straty i nie będziemy musieli biegać za psem i bez przerwy pilnować, by zbytnio nie narozrabiał. Obserwujmy psiaka i jego zachowania, zwłaszcza w czasie wymiany zębów (między 4 a 5 miesiącem życia). Jak tylko zauważymy, że zaczyna gryźć meble lub szarpać nasze ubrania, spokojnym ruchem wyjmijmy mu je z pyska, natychmiast ucieszmy się z tego i bezzwłocznie nagrodźmy psa, a dopiero potem zajmijmy się jego zabawkami. Przedmioty najbardziej narażone na gryzienie (ubrania, buty) najlepiej jest schować lub spryskać specjalnymi preparatami zabezpieczającymi przed gryzieniem (meble). Niezbędne jest zabezpieczenie przewodów elektrycznych oraz gniazdek, a także przedmiotów mogących się przewrócić (lampy, wazony). Jeśli zamierzamy ocalić od zniszczenia nasze mieszkanie należy pomyśleć o zapewnieniu psu dostatecznej ilości ruchu oraz o odpowiednich zabawkach. Psie zabawki powinny być różnorodne, tak by pies nie znudził się nimi za szybko. Proponuje następujący zestaw: miękka zabawka gumowa (ale nie piszcząca), twarda zabawka gumowa najlepiej z dziurą w środku (np. Kong), sznurkowy węzełek, kość surowa cielęca lub wołowa, suszone uszy, kawałek suszonego chleba, patyki (z drzew liściastych, ponieważ nie mają ostrych drzazg). Nie polecam miękkich pluszowych zabawek, gdyż zbyt szybko ulegają zniszczeniu, a w dodatku połknięcie przez psa oderwanych części może być niebezpieczne. Spacery powinny być dosyć częste ale niezbyt długie (po śnie, posiłku i zabawie). Nauczenie psa załatwiania potrzeb na zewnątrz to dla niego pierwsza ważna lekcja. Zasada nr 1 – nie karcimy pieska za załatwianie się w domu. Nie jest on w stanie skojarzyć o co nam chodzi a zamiast tego skojarzy karę z załatwianiem się w naszej obecności. Skutek jest taki, że szczenię aby się załatwić będzie chowało się za meblami a na spacerze, uciekało na bezpieczną odległość. Zasada nr 2 – do czasu zakończenia wstępnych szczepień, powinniśmy wyprowadzać pieska w miejsca gdzie nie ma zbyt wiele psów a także nie pozwalać mu biegać po miejscach, gdzie załatwiają się inne psy. Zasada nr 3 – cieszymy się i nagradzamy psa za każde załatwienie jego potrzeb na dworze. Nauczenie psa czystości w domu powinno zająć nie więcej niż miesiąc. Zasada nr 4 – sprzątamy po swoim psie.
ABC socjalizacji
Pierwsze miesiące życia psa, to czas mający ogromne znaczenie dla jego rozwoju. Okres ten nazywamy socjalizacją. Jest to czas, w jakim pies uczy się interakcji ze środowiskiem, rozwija prawidłowe funkcje społeczne, uczy się wzorców zachowań, norm i wartości obowiązujących w jego otoczeniu. Kluczowa faza socjalizacji kończy sie wraz ukończeniem przez szczenie 4 miesiąca życia. Ilość, jakość i intensywność bodźców, wrażeń i sytuacji z jakimi w tym czasie zetknął się pies, zaważy na rozwoju jego osobowości. Szczenię jest świetnym obserwatorem i od pierwszych godzin w naszym domu uczy się panujących w nim reguł. Najlepszy czas na rozpoczęcie nauki dobrych manier jest więc momentem, kiedy piesek trafia do naszego domu, czyli w okolicach 7 tygodnia życia psa. Nowe badania wykazują jednak, iż wskazane jest aby szczenięta przebywały z matką nawet do 12-16 tygodnia życia, bo w naturze właśnie tak się dzieje. Mama oraz inni dorośli członkowie stada odgrywają bardzo ważną rolę w edukacji szczeniąt. Wymyślają im zabawy, ale co bardzo istotne także je przerywają, gdy szczenięta zbytnio się rozbawią lub kiedy dochodzi między nimi do sprzeczek. Mama uczy psiaki delikatnego posługiwania się zębami i jest także pierwszą osobą, która uczy je pokory. Umiejętność podporządkowania się innym a co za tym idzie także umiejętność przerywania swojego ataku, w momencie gdy atakowany pies pokaże sygnał poddania się, to klucze do zgodnego życia w grupie. Dla dobra szczenięcia, taką samą rolę powinien odgrywać jego nowy właściciel. Umiejętne wyznaczanie i egzekwowanie zasad jest szczególnie ważne w czasie wychowywania szczenięcia niesfornego lub bardzo lękliwego. Jasne zasady i spokojne ich egzekwowanie upewniają psa, iż nad jego rodziną czuwa odpowiedzialny lider, dając mu poczucie bezpieczeństwa oraz wzorzec godny naśladowania. Niezależnie od tego czy pies przebywa u hodowcy czy też w nowym domu, zalecane jest aby opiekun psa stosował się do poniższych wskazówek: Szczenię między 3 a 6 miesiącem życia, w ciągu tygodnia, powinno:
Podczas okresu socjalizacji, istotne jest, aby szczeniaka spotkały w miarę możliwości jak najbardziej miłe, przyjemne i pozytywne doświadczenia. Absolutnie nie powinniśmy psiaka do niczego zmuszać, a gdy zauważymy objawy lęku, natychmiast się wycofać z danej sytuacji. Bardzo ważną rzeczą jest też, aby ten proces był zaplanowany, przemyślany i w miarę możliwości przewidywalny. Metoda "puszczenia na głęboką wodę" może spowodować skutki negatywne. Podstawa to stopniowanie wrażeń, plan działania i kontrola. Socjalizacja psa z nowościami w otoczeniu, tak naprawdę, trwa przez całe jego życie. Nabywając jednak wiedzy i doświadczenia, nasz pies będzie coraz bardziej pewny siebie a jego reakcje łatwiejsze do przewidzenia, czyniąc nasze życie z psem przyjemnym i bezpiecznym.
http://www.dobrypies.pl |