BullTerrier Serwis

Ogłoszenia

Zaloguj


English French German Italian Portuguese Russian Spanish
Otrzymaliśmy logo NBTC jako wyraz poparcia dla serwisu i promocji zdrowia w rasie.

Saga hodowli Quest PDF Drukuj Email
Wtorek, 21 Październik 2008 11:07

Autor: Espen Thygesen (Tłum. Justyna Czyżycka)

Mojego pierwszego bulteriera Panzarkrafts Algot Adamson kupiłem w 1981 roku. Bardzo szybko zdobył i championat Norwegii i moje serce.

Ghabar Crusader
Z biegiem lat możliwość hodowania bulterierów stawała się dla mnie coraz bardziej interesująca. Zacząłem kupować różne książki o bulterierach i zdecydowałem się postępować zgodnie z radą Toma Hornera z książki „All About Bull Terrier”: „jeśli zaczynasz program hodowlany, wystartuj z najlepszą, suką jaką tylko uda ci się zdobyć..” Zostałem więc członkiem The Bull Terrier Club i w pierwszym magazynie jaki otrzymałem, znalazłem zdjęcia Ch Ghabar Deejay. Dla mnie była ona kompletnie przepiękna, a w swojej klasie porównywalna do innych suk z tego magazynu. W jednym z następnych wydań tego magazynu zobaczyłem jej „przyrodniego” brata, zwycięzcę Regent Trophy Ch Ghabar Crusader i już nie miałem wątpliwości, dokąd się zwrócić, aby szukać mojej pierwszej hodowlanej suki…

Audrey Esmond odpowiedziała na mój list, a ja skorzystałem z możliwości, i „zaprosiłem się” na Trophy 1986, aby wspólnie z nimi obserwować wystawę. Bob i Audrey już wcześniej kojarzyli parę championów Crusader i Deejay, z którego to skojarzenia otrzymali CH Ghabar The Admiral.
Ghabar The Admiral
Ghabar The Admiral 1...
Pies ten był także zaproszony na Trophy. Do dziś pamiętam moje pierwsze spotkanie z tym bajecznym psem; duży, przyjacielsko usposobiony bulterier, który podszedł do mnie i położył swoją największą ( i najlepszą ) głowę BT, jaką kiedykolwiek widziałem-na moje kolana. Byłem w 100% pewien, że ten pies wygra „wszystko” na tej wystawie, ale Bob i Audrey byli przeciwnego zdania. I mieli rację. Nawet do dziś nie mogę zrozumieć, jak ktokolwiek mógł przeoczyć oczywiste zalety Admirała i umieścić pospolitego psa tricolor przed nim. „On był za dobry dla nich” stwierdziła Audrey już później, gdy jechaliśmy do domu po wystawie.

W następnych latach Admirał wziął sobie okrutny odwet zostając najważniejszym reproduktorem swojej dekady i równocześnie psem, który zmieni kierunek hodowli także i na międzynarodowym poziomie.

Zanim opuściłem dom moich przyjaciół Boba i Audrey asystowałem przy kryciu Amirała i Ghabar Liberty ( „przyrodnia” siostra jego rodziców!) i miałem okazję zobaczyć, jak zaczyna istnieć moja suczka Magic!

Wróciłem do Boba i Audrey, gdy Magic (potem Int Ch Ghabar Treasure ) miała pięć miesięcy - i uwierzcie albo nie - będąc nowicjuszem, niechcący wyraziłem kilka głupich uwag na temat jej głowy, tak że Audrey przez chwilę myślałą, ze nie wezmę tej pięknej suki. Taki to był początek Quest i wszystkich moich BT.

Ghabar Treasure
Ghabar Treasure
Ghabar Treasure

Imię Quest wybrałem spośród innych moich wcześniejszych chamionów i zwycięzców Trophy Boba i Audrey-od Ch Ghabar Quest. Była ona kluczową suką hodowlaną w Ormandy w latach pięćdziesiątych, współnależała do Oppenheimera i Hornera.

Bob i Audrey Edmondowie otworzyli dla mnie wiele drzwi, poprzez co wszedłem w kontakty z wieloma utalentowanymi i uznanymi na arenie międzynarodowej znakomitymi hodowcami. Odwiedzałem Edmondów dosyć często, a oni byli u mnie w Norwegii dwa razy. Zawsze z przyjemnością dawali dobre rady norweskiemu nowicjuszowi, zawdzięczam im naprawdę wszystko. Straciłem swoich najbliższych przyjaciół, gdy oboje odeszli w ciągu kilku miesięcy w 1996 i 1997 roku. Nadal mi ich brakuje i nie mogę uwierzyć, ze już ich tu z nami nie ma..

Quest Magical Xavier
Ghabar Treasure była sukcesem już gdy przyjechała do Skandynawii-szybko stała się jednym z najbardziej wygrywających norweskich terierów, zdobyła Bob na szwedzkim Club Show w 1987 i Bis w 1988. Dawała potomstwo jakości, której nie zwykło się spotykać tu, w Skandynawii. Skojarzona z Alvience Hawkeye (syn Admirała i podwójny wnuk Crusadera) dała nam N S Ch Am Ch Quest Nothing But Magic i Sf Ch Quest Magical Xavier, który wygrał dwa razy Bis na fińskiej Club Show. W jej drugim miocie z
Hejano Grandee Curar...
Aricon Sly Eyes
Ch Hejano Grancee Curare dała nam szwedzkiego zwycięzcę Trophy 1993 Int Ch Quest Quiz Queen. Następne krycie Magic było psem Aricon Sly Eyes, co dało S N Ch Quest Grazzee Georgette i S N Ch Quest Giancana. Ten ostatni wygrał Bis na szwedzkim Club Show w 1993, lecz wrócę do niego później. Ostatnie krycie Magic było psem S Ch Eirdreds Old Jamaica-reprezentowane przez przez szczenię Quest Lalique. Linia Magic jest kontynuowana w hodowli Quest poprzez dwie suki spośród wymienionych wyżej córek, a inne córki i potomkowie są używane w hodowlach w Szwecji, Danii, Holandii, Gelgii, Nowej Zelandii i Usa, żeby wymienić choćby niektóre kraje.

Quest Quizz Queen
Quest Giancana
Quest Giancana
Quest Grazee Georget...
 

Jak już wspomniałem, Edmondowie otwierali przede mną wszystkie „kynologiczne” drzwi. Poprzez ich kontakty udało mi się pomóc innym skandynawskim hodowcom w ich nowych zdobyczach hodowlanych: Alvience Hawkeye, Ch Penbrays Pied Piper, Ch The Huntress Of Warbonnet, Ch Ghabar Greatheart, Ch Sonspar Statesman At Upend, Thinato Rincewind, Ch Eirdreds Old Jamaica, Ch Happyventure Morning Mist Of Neol, Turkshead Duncan Of Widgery i nie zapominając o Ch Thinato Snow In Summer Ursuli Birkenbach. Szczerzę wierzę we współpracę -pomagając innym hodowcom w polepszaniu ich możliwości hodowlanych-pomagam sobie sam. A jeśli ich importowane psy, reproduktory, okażą się dobre, mogę również mieć z tego pożytek.

Agatha Quest
Quest Fit For Fame

Następnie importowałem też dwie córki Admirała: N S Ch Blackthorn Princess Of Ghabar i Widgery Kathys Clown. Poza Questem w Belgii kontynuowana jest linia suk od Blackthorn Princess. Gdy Kathys Clown przybyła do Skandynawii była szczenna z Ch Swagman Of Eirdred. Urodził się tylko jeden szczeniak-Pearl. Która znów dała 4 championy w jednym miocie ze skojarzenia z Quest Giancana. Jednym z nich jest S N Ch Agatha Quest. Inna córka Kathys, Int N S Ch Brussels W-95 Quest Fit For Fame ( ze skojarzenia z synem Blackthorn Princess ) też dobrze daje sobie radę-wygrała Bis na szwedzkim Club Show 1995.

Bullkings Money Grub...

N S Ch Quest Giancana stał się znany jako reproduktor na scenie międzynarodowej. Jak dotąd, dał po sobie w sumie ponad 25 championów a będzie ich jeszcze więcej, bo pies jest cały czas aktywny. Gdy miał 2 lata, przez rok przebywał u Clarka Pew w Usa, następny rok spędził u Georga Scherzera w Niemczech. Syn Giancany, S Ch Sagacious Boffins Shaloderla wygrał Bis na szwedzkim Club Show 1996, inny syn Nord Ch Bullkings Moneygrubber był szwedzkim zwycięzcą Trophy w tym samym roku, oba te psy były potomstwem córki Alvience Hawkeye.

Gdy Giancana był w Niemczech, Georg Scherzer wspaniałomyślnie wypożyczył mi do Norwegii swojego Int Ch Dch N S Ch Nobody Is Perfect Von Der Alten Veste i śmiem twierdzić, ze Noby zostawił tu po sobie znakomite potomstwo.

Quest Silmaril 1994-...
Quest Tabulah Rasa
Quest Thunderstruck
Nobody is Perfect vo...
Nl Ch Quest Thunderstruck i N S Ch Quest Tabulah Rasa to dwa z nich. I znów był to układ, gdzie nie tylko jeden mógł skorzystać bez włączania w to przedsięwzięcie dużych pieniędzy. Od Carla Pew dostałem w zamian zamrożoną spermę kilku interesujących amerykańskich psów, także i Carl zostawił u siebie zamrożoną spermę Giancana, czyli w ciągu przyszłych lat nastąpi kontynuacja tego tematu. Int Ch Quest Quiz Queen była zapłodniona spermą jednego z psów Carla Am Ch Silmaril Snownird Rom i z tego skojarzenia otrzymałem S N Ch Quest Silamrillion, która później wygrała Bis na norweskim Show terierów.
Turkshead Saracen of...

W ciągu ostatniego roku miałem przyjemność współpracować z młodym duńczykiem Constantino Navas. Dzięki jego wspaniałomyślności gościłem u siebie na kryciu jego N Ch Turkshead Saracen Of Kilacabar.Przez te 10 lat, które minęły od mojego hodowlanego debiutu udało mi się być świadkiem narodzin blisko 40 miotów, ale szczerze wyznam, ze nie mam pojęcia ile szczeniąt spośród nich zostało championami. Tak czy inaczej, jest to raczej niemożliwe, aby dokładnie, z detalami prześledzić historię mojego „programu hodowlanego”, zanudzilibyście się na śmierć, ale mam nadzieję, że to, co tu napisałem jest dla was choć trochę interesujące. Doszedłem do takiego stanu, że mogę używać do hodowli już czysto własnoręcznie wyhodowanego „surowca” i wciąż dawać dobre mioty. Żonglowanie potomstwem z moich trzech córek po Admirale i współpraca z innymi hodowcami uczyniła to możliwym….

ABS, numer (2) 1 1998