Autor: Monika Wysokińska

Proponuję rozpocząć wykształcenie bulika od nauczenia go wypluwania tego, co ma w pysku. To zachowanie powinien przyswoić sobie każdy dobrze wychowany buli. Ileż energii zaoszczędzi nam w przyszłości prawidłowo wykonana komenda „puść", „pluj" czy „zostaw". Nie będziemy musieli bezsilnie zmagać się z zaciśniętą szczeka bullteriera, żeby wydobyć z niej: papierek od cukierka, kawał kija, śrubę, skarpetkę, kotka, rolkę papieru toaletowego, buta, ulubiony czerwony moherowy sweter lub zabawkę.

Gdy zauważymy, że nasze ukochane szczenię beztrosko nosi w pysku coś, co może mu zaszkodzić bądź coś, co może zaszkodzić naszemu dobremu samopoczuciu przystępujemy do nauki oddawania przedmiotu.

Zachęcamy szczenię, żeby do nas podbiegło, kiedy mamy szczeniaka blisko siebie, nie proponuję również rzucać się na niego i wyszarpywać mu zdobyczy, bo następnym razem bulik nie da się nabrać i nie podejdzie. Przytrzymujemy zdobycz, zabawka lub przedmiot trzymany w pysku nieruchomieje, nic się nie dzieje, trzymamy razem z psem przedmiot i ogólnie jest nudno. Gdy szczenię otworzy paszcze dokonujemy wymiany na smakołyk lub szalejącą, ożywioną naszą ręką, uciekającą przed szczeniakiem zabawkę.

Ćwiczenie możemy utrwalać bawiąc się z psem w polowanie i szarpanie zabawki: zabawka ucieka, bullterier goni zabawkę, pozwalamy bullterierowi złapać zabawkę i ją „zagryźć - rozszarpać , zabawka nieruchomieje, bulik puszcza, zabawka znów „ucieka". Podczas zabawy pies nauczy się, że dopóki nie puści zabawki, nie będzie dalszej zabawy.

Ćwicząc i bawiąc się z psem w różnych miejscach i sytuacjach uczymy go również, że komenda „puść" obowiązuje nie tylko w domu, ale również na spacerach. Im więcej powtórzeń, tym większe prawdopodobieństwo utrwalenia zachowania, a tym samym zwiększa się kontrola nad psem.

Komendę „puść", „pluj", „zostaw" dokładamy dopiero wtedy, kiedy jesteśmy przekonani, że paszcza bulika się otworzy i wypluje to, co w niej miał. Powtarzamy komendę przy każdym otwarciu szczęki. Z czasem komendę wypowiadamy wcześniej wyprzedzając otwarcie pyska. Ważne: nie mówimy „puść" „pluj", „zostaw" wysokim, piszczącym głosem, gdyż pisk może szczenię stymulować do zaciśnięcia szczęki.

Kończąc zabawę, tak manipulujemy zabawką, żeby pies nie zorientował się, że ją zabraliśmy. Zabawka - zdobycz powinna nam wspólnie „uciec", czyli udajemy, że rzucamy zabawką ją i szybko chowamy.

Życzę miłej nauki i zabawy.

Face ArtLike Button